رفتن به محتوای اصلی
دوشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۹
.

دسته بندی اخبار

دسته بندی عمومی

آرایش دفاعی در برابر خوی تهاجم سایبری آمریکا

پاپسا گزارش می‌دهد

آرایش دفاعی در برابر خوی تهاجم سایبری آمریکا

آرایش جنگی در فضایی نظیر فضای سایبری، به چه معنایی می‌تواند باشد و چگونه می‌توان در برابر دشمن، آرایش جنگی گرفت. آیا داشتن آرایش جنگی، به معنای انجام حملات پیش‌دستانه به دشمن است یا اینکه باید به نحوی، دشمن را متوجه قدرت خود در فضای سایبری نمود و او را از موضع کنونی‌اش، وادار به عقب‌نشینی کرد؟

 

بالا رفتن حجم تنش‌های بین دو کشور ایران و ایالات‌متحده، سبب شده است تا بسیاری از تحلیل گران جهانی، احتمال بروز یک درگیری نظامی بین دو کشور را بدهند و نسبت به بروز تبعات مختلف در این زمینه، نگران باشند. اقدامات تنش‌زای متعدد ایالات‌متحده در خلیج‌فارس و اعزام ناوهای جنگی خود به منطقه به بهانه مقابله با تهدیدات ایران، سبب نگرانی بسیاری از کشورهای منطقه از بروز تنشی خطرناک در خاورمیانه شده تا آنجا که تلاش می‌کنند واسطه‌گری بین دو کشور را در دستور کار خود قرار دهند.

گرچه تمام معادلات جهانی و شواهد موجود، خبر از بروز درگیری قریب‌الوقوع بین دو کشور می‌دهد، اما برخلاف نظر همه این سیاستمداران، رهبر معظم انقلاب، نظر دیگری دارند و معتقدند، جنگ واقعی، همین نبردی است که در عرصه‌های مختلف سیاسی و اجتماعی، با ایالات‌متحده در حال جریان است.

بااین‌حال، رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) در دیدار چندی پیش خود، ضمن بر شمردن تهدیدات دشمن به همه مسئولین فرمودند که آرایش دشمن در تمام زمینه‌ها، آرایش جنگی است و مسئولین نیز باید برای مقابله با این تهدیدات، وارد میدان شوند. ایشان همچنین در سخنان خود بر این موضوع تأکید کردند که برخلاف تهدیدات دشمن، غربی‌ها قصد حمله به ایران را ندارند.

حال اساسی‌ترین سؤالی که ممکن است دراین‌بین پیش بیاید، این است که داشتن آرایش جنگی در فضایی نظیر فضای سایبری، به چه معنایی می‌تواند باشد و چگونه می‌توان در برابر دشمن، آرایش جنگی گرفت. آیا داشتن آرایش جنگی، به معنای انجام حملات پیش‌دستانه به دشمن است یا اینکه باید به نحوی، دشمن را متوجه قدرت خود در فضای سایبری نمود و او را از موضع کنونی‌اش، وادار به عقب‌نشینی کرد؟ در یادداشت پیش رو، تلاش می‌شود به این پرسش‌ها، پاسخ داده شود.

 

باید دشمن را متوجه توان رزم سایبری خود کنیم

سؤال مهمی که دراین‌بین وجود دارد، میزان دانشی است که دشمن از فضای سایبری ایران و توان این کشور، برای سازمان‌دهی حملات سایبری دارد. نکته مسلم و قطعی، واهمه‌ای است که دشمن از انجام اقدامات تلافی جویانه ایران در فضای سایبری دارد و طی ماه‌های گذشته نیز بارها و بارها بر این موضوع، تأکید کرده است، اما اینکه این میزان از واهمه دشمن، تا چه حد واقعی است و چه میزان از آن، ایران سایبری هراسی محسوب می شود، نکته ای است که جای سوال و بررسی دارد.

ایالات‌متحده و هم‌پیمانان این کشور، بارها بر این موضوع تأکید کرده‌اند که خروج آمریکا از پیمان برجام و عدم توازن نظامی موجود در منطقه غرب آسیا، قطعاً سبب خواهد شد ایران برای تلافی اقدامات آمریکا، روی به فضای سایبری آورده و تلاش کند از این طریق، به آمریکا پاسخ بدهد.

از سوی دیگر آمریکایی‌ها به دلیل سایبری شدن تمام زیرساخت‌هایشان، به‌شدت بر میزان آسیب‌پذیری‌هایشان نیز افزوده‌شده است و قطعاً، این واهمه برای آن‌ها وجود دارد که کشوری مثل ایران، بخواهد از نقاط ضعف آن‌ها، برای آسیب رساندن به کشورشان استفاده و بهره‌برداری نماید.

اتهام زنی چند سال گذشته در فضای سایبری و تلاش برای ایران سایبری هراسی این کشور نیز بر این موضوع تأکید می‌کند که توان سایبری ایران برای ایالات‌متحده و هم‌پیمانان این کشور تا حدودی توانسته خاصیت بازدارندگی خود را حفظ کند. از سوی دیگر، همان‌طور که در ابتدای این گفتار نیز ذکر شد، وجود ابهام از میزان دانش غربی‌ها از توان رزم سایبری ایران، تصمیم سازی برای مدیریت این فضا را کمی با دشواری همراه خواهد کرد.

به‌طورکلی، باید به این نکته اشاره کرد که با توجه به لزوم اتخاذ آرایش جنگی در فضای سایبری و عزم دشمن برای بهره‌برداری از این فضا، بر عهده دستگاه‌های متولی فضای سایبری در کشور است که ضمن بررسی هر چه سریع‌تر نقاط ضعف احتمالی در زیرساخت‌ها و مراکز حساس، به نحوی سپر دفاع سایبری کشور را تقویت نمایند که دشمن، از هیچ طریقی نتواند راهی برای نفوذ به آن‌ها پیدا کند.

در مرحله بعدی، شاید لازم باشد در مواردی، دشمن متوجه گوشه‌هایی از توان سایبری کشور، برای مقابله با تهدیدات فضای سایبری نیز بشود. در این صورت، دشمن همان چیزی را از ما خواهد فهمید که ما آن را در اختیارش قرار داده‌ایم و این می‌تواند، بازدارندگی مناسبی را در او ایجاد نماید.

 

تقویت فوری ارکان قدرت سایبری، جزئی جدانشدنی از اتخاذ آرایش جنگی در فضای سایبری است

آدام سگال، پژوهشگر ارشد روابط خارجی آمریکا در کتاب خود با نام "نظم جهانی هک‌شده" می‌نویسد اساساً اینترنت به‌عنوان ابزاری جدید برای جنگ میان دولت‌ها به میدان آمده است.

این نویسنده آمریکایی، در بخش دیگری از کتاب خود، به چهار عنصر قدرت سایبری اشاره می‌کند و می‌نویسد برای ماندن در عرصه قدرت سایبری ملزوماتی نیاز است که هر کشوری، باید برای حفظ خود در بین ابرقدرت‌ها، به این ملزومات، دسترسی پیدا کند. چهار رکن قدرت سایبری، از دیدگاه سگال، عبارت‌اند از:

رکن اول، قدرت اقتصادی و فنی است که بسیار ضروری به نظر می‌رسد و در حقیقت، اصلی‌ترین بخش ارکان قدرت سایبری در هر دولتی محسوب می‌شود. بر این اساس، دولت‌ها نسبت به رقبایشان، درصورتی‌که بتوانند روترها و سرورهای حاوی اطلاعات اینترنت، تلفن‎ها و رایانه‌های شخصی مورداستفاده مردم و نرم‌افزارها و سرویس‌های وب را تشکیل و گسترش دهند، برتری غالبی خواهند داشت. به‌عبارت‌دیگر، ابزارآلاتی نظیر مودم، روتر و در کل زیرساخت‌های اینترنت، به‌عنوان دروازه‌های ورود و خروج اینترنت به کشور محسوب می‌شوند و کشورهایی که تولیدکننده این دروازه‌ها باشند، قدرت غالب را در دست خواهند گرفت.

شاید بهترین عبارتی که بتوان در توصیف این بند به کار برد، تلاش برای بومی‌سازی حداکثری زیرساخت‌های اینترنت در کشور و تلاش برای بی‌نیاز کردن از واردات آن باشد.

رکن دوم قدرت سایبری، توانایی دولت در همکاری با بخش خصوصی و تلاش برای بهره‌برداری از دانش نهفته‌ای است که در این بخش وجود دارد. به باور نویسنده، بخش اعظم ارتباطات دوربُرد، انرژی و شبکه‌های حمل‌ونقل در اختیار شرکت‌های خصوصی است و همکاری با این بخش، می‌تواند برای هر دولتی، سرشار از موفقیت‌های ناشناخته باشد. کشورهای صنعتی جهان، ارزش و احترام زیادی برای بخش خصوصی و تولیدات آن قائل هستند و سالانه تلاش‌های قابل‌توجهی برای توسعه و بهبود عملکرد آن انجام می‌دهند.

بر اساس کتاب آدام سگال، رکن سوم، وجود آژانس‌های اطلاعاتی و نظامی خلاق و ماجراجو است. چهل‌ویک دولت مردمی دارای دکترین جنگ سایبری هستند و هفده دولت، ظرفیت‌های تهاجمی دارند. به اعتقاد این نویسنده آمریکایی، هک دستگاه‌ها، کار ارزان و راحتی است، آنچه سخت است طراحی حمله‌ای است که تأثیری ملموس از خود بر جای بگذارد و این نیازمند داشتن اطلاعات مهم، تحلیل و بررسی و تحقیق و توسعه است. طبق آمارها، ایالات‌متحده در بحث تهاجمی سه یا چهار برابر بیشتر از مقوله دفاعی هزینه صرف می‌کند. به اعتقاد و ادعای این کشور، بهترین دفاع در فضای سایبری، انجام دادن حملات پیش‌دستانه خواهد بود.

آخرین رکن قدرت سایبری، بیان روایتی جذاب و باورپذیر برای عموم از فضای سایبر است. طی دو دهه گذشته، دولت آمریکا همگام با شرکت‌های بزرگ فناوری و اینترنت، از معیارهای دسترسی آزاد و آزادی بیان در کنار دخالت و نظارت حداقلی دولت حمایت کرده است و حداقل تلاش کرده است تا این موضوع را در باور عمومی مردم، جا بیندازد.

به‌بیان‌دیگر، تلاش برای جلب مجدد اعتماد عمومی به زیرساخت‌های داخلی فضای سایبری، البته نه به شیوه ایالات‌متحده و توسل به‌دروغ، می‌تواند یکی از ملاک‌های اصلی قدرت سایبری باشد.

باید تلاش کنیم قدرت سایبری شویم نه قدرت مهاجم سایبری

با توجه به رویدادهای پیش‌آمده در عرصه فضای سایبری جهانی، جمهوری اسلامی ایران همواره ثابت کرده است که به‌هیچ‌وجه، قصد سوءاستفاده از فضای سایبری را ندارد و برخلاف فضای سازی رسانه‌ای غربی‌ها، تلاش می‌کند یک قدرت دفاعی سایبری برای خودش در برابر تهدیدات ایجاد کند.

اما از سوی دیگر، دشمن تلاش می‌کند ایران را به‌عنوان یک قدرت مهاجم سایبری در دنیا معرفی نماید و از این طریق، مقدمات تهاجم‌های علنی به فضای کشور را فراهم آورد. ازاین‌رو به نظر می‌رسد در شرایط کنونی، تنها راهکار ممکن به جهت اتخاذ آرایش جنگی مناسب، تقویت هر چه بیشتر زیرساخت‌های سایبری کشور و کاهش وابستگی به تجهیزاتی باشد که باید از خارج از کشور، وارد کرد. در این صورت می‌توانیم در عین حفاظت از زیرساخت‌های داخلی در برابر تهاجمات سایبری، قدرت بازدارنده‌ای در برابر مهاجمان برای خود ایجاد کنیم و دشمن را از دست‌درازی‌های احتمالی به فضای سایبری کشور بازداریم.

 

۴۹