رفتن به محتوای اصلی
یکشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۷
.

دسته بندی اخبار

دسته بندی عمومی

تجربه چین و روسیه در تقویت شبکه‌های اجتماعی بومی

یادداشت تخصصی/

تجربه چین و روسیه در تقویت شبکه‌های اجتماعی بومی

بومی‌سازی شبکه‌های اجتماعی موضوعی بسیار مهم است که به هیچ وجه در تناقض با وجه جهانی آن نیست بلکه تلاشی است برای ایجاد موازنه و تعادل در جهانی‌شدن شبکه‌های اجتماعی. انحصار در ساخت و سازماندهی شبکه‌های اجتماعی و سوء‌استفاده‌های متعدد از آنها باعث شده است کشورهای مختلف برای راه‌اندازی شبکه‌های اجتماعی بومی اقدام کنند.

 دکتر حمیدرضا حسینی‌دانا

 

مدیر گروه‌ ارتباطات دانشگاه آزاد اسلامی دماوند

 

بومی‌سازی شبکه‌های اجتماعی موضوعی بسیار مهم است که به هیچ وجه در تناقض با وجه جهانی آن نیست بلکه تلاشی است برای ایجاد موازنه و تعادل در جهانی‌شدن شبکه‌های اجتماعی. انحصار در ساخت و سازماندهی شبکه‌های اجتماعی و سوء‌استفاده‌های متعدد از آنها باعث شده است کشورهای مختلف برای راه‌اندازی شبکه‌های اجتماعی بومی اقدام کنند.

 

 مثال جالب توجه در این زمینه کشور چین است. شبکه‌ها و رسانه‌هایی مانند فیس‌بوک، توئیتر، یوتیوب یا دیگر رسانه‌های اجتماعی غربی در چین جایگاهی ندارند و هر فرد یا شرکتی که بخواهد در چین به کسب و کار بپردازد می‌داند که آنها نسخه داخلی این نرم‌افزارها از جمله وی چت، سیناوبیو(توئیتر چینی)، کیو کیو (متداولترین و محبوبترین پیام‌رسان) تودو یوکو(یوتیوب چینی) بایدوتیبا، دوبان، ژیهو، میتوان، مومو می باشند. چینی‌ها از برنامه WeChat برای رزرو رستوران، رزرو پرواز، سرمایه‌گذاری، خرید، پرداخت صورتحساب، تاکسی ها، انتقال پول و ... استفاده می‌کنند. در روسیه نیز وضع همین‌گونه است. در سال ۲۰۱۷ در این کشور ۴۷درصد مردم حساب کاربری فعال در شبکه‌های اجتماعی داشته‌اند  که بعد از یوتیوب، پرنفوذترین و محبوب‌ترین شبکه اجتماعی وی کی (VKontakte) است. این شبکه اجتماعی در بین مردم روسیه، اوکراین، قزاقستان، مولداوی، بلاروس بسیار محبوب است و در سال ۲۰۰۶ میلادی در روسیه بنیان‌گذاری شده است. در رتبه بعدی پرکاربرترین شبکه های اجتماعی در روسیه باز هم یک پیام رسان روسی بنام odnoklassniki بالاتر از فیسبوک و اسکایپ و گوگل پلاس قرار دارد. در بسیاری از کشورهای اروپایی و بخصوص اروپای شرقی نیز وضع به همین منوال است و ترجیح آنها استفاده از شبکه‌های اجتماعی داخلی است. آنها بازار ارزشمند داده‌ها و اطلاعات خود را بدون بها در اختیار شبکه‌های اجتماعی بیگانه قرار نمی‌دهند چرا که به خوبی هم از وضعیت اقتصاد اطلاعات آگاهی دارند و هم فنون جنگ نرم و دستبرد به اطلاعات را می شناسند. این الگو می‌تواند و می‌بایست در کشور ما نیز به گونه‌ای فرهنگ‌سازی و نهادینه شود. اکنون یک باور غلط وجود دارد که فیلتر کردن یک پیام‌رسان خارجی با جریان آزاد اطلاعات منافات دارد و به نوعی محدود کردن مردم است اما حقیقت اینست که اکثر کشورها این مسیر را آگاهانه و عامدانه طی کرده‌اند و ما نیز می‌توانیم با اعتماد به شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌های داخلی هم از مزایای اقتصادی آن بهره‌مند شویم و هم در کارزار فضای مجازی بدون سلاح و سپر نباشیم.

 

۴۹